10/23/13


Deze dag verloopt zo chaotisch, leuk en bijzonder dat ik er zo snel geen foto bij weet te plaatsen of te maken. Vanochtend in alle vroegte Thirza gereed gemaakt voor de komst van oma. Daarna als de wiedeweerga op mijn fiets gestapt en naar Utrecht gesukkeld om daar drie lieverdjes van kinders op de kiek te zetten. Wie zich ooit gewaagd heeft aan kinderfotografie weet dat het soms kunst en vliegwerk kan zijn om nou net dat ene, bijzondere portret te schieten. Vanochtend was daarop geen uitzondering.
Machtig mooie kids: daar wil ik me graag voor in het zweet fotograferen! Wellicht van de week wat portretten online.

Toen weer terug naar huis. De wind bleek gedraaid en het is toch zo'n 30-40 minuten fietsen ( one way! ). Ik kwam maar amper vooruit en het zweet gutste aan alle kanten van mijn lijf toen ik hier hijgend naar binnen reed. Dochter keek me met opgetrokken wenkbrauw aan en er kon nog maar net een klein knuffeltje af. Ik zal wel hebben gestonken...
Gelukkig had oma haar moe gespeeld en ging ze na een boterham met kaas linea recta richting bed. Kon ik even douchen na mijn doldwaze fietstocht.
Daarna de driehonderd-plus foto's op de computer gezet en onderwijl met een bammetje in mijn hand mijn email gecheckt. Ik dacht een reclame-mail van Histor open te klikken en stond al op het punt hem richting prullenbak te slepen toen ik de woorden 'Piet Hein Eek' en 'winnaar' in het stuk tekst ontwaarde.
Krijg nou Titi's, dat is waar ook! Een hele poos terug deed ik mee aan een ontwerp-wedstrijd van 101 woonidee├źn en Histor. Je moest daarbij een door Piet Hein Eek ontworpen kastje voorzien van een eigen-bedacht creatief en origineel design. Ik ging direct aan de slag in photoshop en stuurde mijn ontwerp richting Histor. Wie niet waagt, die niet wint, maar ik had er geen rekening mee gehouden dat het wel eens een winnend ontwerp zou kunnen zijn.
Dat is vaak zo als ik mee doe met een win-actie. Ik vind het altijd de moeite waard, maar ben maar weinig overtuigd van het feit dat ik een evengrote kans maak als andere mede-dingers naar het geluk.
De verrassing is dan iedere keer bizar groot als blijkt dat ik uit al die mensen gekozen ben! Wauw! Een geweldig gevoel! Immense blijdschap en ongeloof.

Op 9 november mag ik naar de ontwerp-studio van PHE in Eindhoven en zal ik samen met de mensen van Histor mijn eigenste ontwerp tot leven brengen. Hoe waanzinnig is dat?
Een paar dagen later zal het gedroogde pracht-kastje zijn weg naar mijn huis vinden! Boem! Hoeven we dus mooi niet op zoek naar een kastje voor onder 'Fur Neill' ( van Krusse ).

Ik ben een en al jubel zoals je begrijpt! In slechts een paar dagen tijd twee keer een geweldig item gewonnen! Ik voel me zo'n boffer, ik begrijp gewoon niet waaraan ik dit verdiend heb. Ik ben gelover in Karma, maar ik kan me zo even niet voor de geest halen welke goeie daden tot dit win-festijn hebben geleid. Dat pak suiker voor de voedselbank? De broek die ik voor nop weggaf bij een marktplaats-verkoop? De duizenden kussen aan mijn lieve meisje? Lucky, lucky me!!

Straks nog wat foto's van mijn dame met Beatrice. Man, ik ben helemaal ondersteboven! Wat een week!

No comments:

Post a Comment