1/29/14






Het is inmiddels algemeen bekend dat ik tijdens mijn precies veertig weken durende zwangerschap dacht dat ik in blijde verwachting was van een zoon. Ik was natuurlijk niet in minder blijde verwachting als ik al die tijd had geweten dat ik een dochter droeg hoor… Maar het is best een beetje omschakelen geweest toen het kindje uit mijn buik géén piemeltje bleek te hebben. 
De kans was natuurlijk even groot dat het een meisje zou betreffen. Dat het een stoer meisje zou zijn dat stond als een paal boven water. 
Ik ben zelf nooit een meisje-meisje geweest als kind. Ik speelde met dinosaurussen en klom in bomen. Jurkjes vond ik afschuwelijk. Het is inmiddels bijgetrokken hoor, maar ik zal als geen ander dat 'stoere' in meisjes omarmen. 
En Thirza is stoer hoor, heus waar. Maar recentelijk zijn we tot de conclusie gekomen dat er wel degelijk een meisje-meisje in onze rouwdouwende Titus schuilt. Daarnaast blijkt dat ik toch best in staat ben staartjes te maken en bijzonder gecharmeerd kan zijn van jurkjes met strikjes en onderbroekjes met kantjes. Neemt niet weg dat ze voorlopig nog rond paradeert in high top sneakers en stoere print-leggings! Maar ik kan een echte meiden-mama zijn als het er op aan komt. 

Als ik 's ochtends mijn make-up doe kijkt ze met grote ogen naar de roze lippenstift, veegt ze zachtjes met mijn poederkwast over haar wangetjes en kan ze minutenlang met open mond naar mijn versgelakte nagels staren. 
Sterker nog, als de lipgloss uit het tasje getoverd wordt, tuit ze haar lipjes en wil ze ook een beetje. 
Sinds kort maken we ook staartjes. Twee stuks maar liefs. En een speldje om haar lok uit haar gezicht te houden. Ik had hevig protest en gekrijs verwacht, maar ze blijft geduldig in haar stoel zitten tot er twee palmboompjes fier omhoog piepen. 
En als ze de kam of borstel te pakken kan krijgen, kamt ze met een verheerlijkt smoeltje haar eigen haartjes in model. Ijdeltuit. 

En wij als ouders vallen volledig in katzwijm bij ons meisje-meisje. Stelletje zoetsappigerds. En hoewel we langzaam wegwijs worden gemaakt in de wondere wereld van meisjes-dingen  … Zoet-roze, K3, glitter en baby-poppen worden hier pertinent richting prullenbak gebonjourd ( een waarschuwing voor tante Anne-Lot! ). 

I am your parent, you are my child
I am your quiet place, you are my wild

- Maryann Cusimano -

Kindjes is een project gebaseerd op de prachtige plaatjes van Zilverblauw's Anki en You are my wild. 

No comments:

Post a Comment