4/3/14












Het heerlijke weer houdt best lang aan en daar maken we dagelijks dankbaar gebruik van. We wandelen de blaren op onze voeten, zitten eindeloos in de zandbak van de bouwspeeltuin, plukken bloemetjes uit de fleurige laantjes langs de weg en maken 'lekker-weer-uitstapjes'.
Vriendin Iris nodigde mij en Thirza uit om naar dierenpark Amersfoort te gaan. Zij had recentelijk het briljante plan gevat er een abonnement op te nemen ( geniaal idee met kleine kids en belachelijke toegangsprijzen voor volwassenen ) en ik kon dus voor een schijntje mee naar binnen.

We vetrokken bijtijds om eventueel, bij overprikkelde, vermoeide dochters, weer voor de middag thuis te kunnen zijn. 
Eenmaal aangekomen hebben we de meisjes hun gang laten gaan. Allebei fervente stappers die er een heel drama van maken als ze weer terug in de wagen moeten. Alleen het zelf mogen wandelen en ontdekken was al een feest van jewelste. 
De diertjes werden met open mond en grote ogen bekeken. Oog in oog met een partij speelse otters en de oren bedekken bij een slingeraap die aan het baltsen was ( hoewel ik niet zo goed weet of dat zo heet bij apen ).  Wij moeders hadden enkel nog oog voor de kinderen. Het is het nieuwe aapjes kijken. 

'S middags, na de pannenkoek en een tukje in de kinderwagen, vielen we met onze neus in de boter toen de giraffen op nog geen meter gevoerd werden. We zaten front row van dit spektakel te genieten. Ik kan me nog steeds verwonderen over de diersoorten die onze wereld rijk is en hoe deze op ingenieuze wijze zo geëvolueerd zijn dat ze bij hoge bomen kunnen of beschermd zijn tegen roofdieren... Ik vermoedde dus dat Thirza helemaal het gevoel moest hebben dat ze op een andere planeet gedropt was. 

We bleven langer dan we van tevoren hadden bedacht. De meisjes waren immers tevreden en braaf ( op die duik in de geitenpoep na én de keutel die razendsnel richting Liz' mondje ging ). Einde middag reden we moe maar voldaan terug, een hele ervaring rijker. 


No comments:

Post a Comment