8/26/14



Wonen aan het water is een hele ervaring gebleken dan elders wonen. We wonen hier nu een jaar en zijn gewend geraakt aan het grillige leven aan de waterkant. Ik heb het al eens meer aangehaald in posts, maar je wordt hier flink bloot- en op de proef gesteld door de elementen. Regen, wind, onweer en bliksem zijn hier van apocalyptische proporties. We staan regelmatig in onze 'uitkijktoren' te turen in de verte, naar bliksemschichten die over de hele breedte van de horizon een lijn trekken, naar schilderachtige wolkenpartijen, naar regen die slaat, dan weer kaarsrecht in het meer plonst.
De alles verzengende zon die ons wegbrandt op een zomerse dag of die ons net een beetje meer bruint door de weerspiegeling op het wateroppervlak.
Het rimpelloze water in de ochtend waar soms een onheilspellende mist boven beweegt.
En dan nog al de dieren die ons water-wonen een beetje gezelliger maken. De Canadese ganzen ( er zijn er al een paar aangekomen! ), de futen, de hoentjes, de bril-eenden, maar ook de muisjes, spinnen, libellen, muggen en uit de kluiten gewassen zoetwatermosselen maken het een interessant woonomgeving.

Waar ik een jaar terug de spinnen vervloekte en bij slecht weer bang was dat het huis met man en muis zou vergaan bij de eerste de beste storm, heb ik de achtpotige vrinden zo goed als omarmd en zitten we met liefde frontrow om de storm gade te slaan als het weer zover is.

Het is mooi en het is heftig. Maar bovenal anders. Mochten we ooit doortrekken naar een ander huis of andere woonplaats, dan geven we wel iets heel bijzonders op.

Een ode aan het water. Of zoiets. Ik ga nu weer even turen in de verte, terwijl de regen onophoudelijk valt.

1 comment: